Yaklaşımım basit: gözlemlemek, beklemek ve doğru anı yakalamak.

Anları kurgulamıyorum; hayatın kendi akışında ortaya çıkmasını bekliyorum. Fotoğraf makinem, beni insanlara, mekânlara ve anlatılmayı bekleyen hikâyelere yaklaştıran bir araç.

Benim için mesele yalnızca gördüğümü göstermek değil; bir anın duygusunu, bir yerin ruhunu ve geride bıraktığı izi hissettirebilmek. Çünkü iyi bir fotoğraf, sadece bir görüntüyü değil, o ana dair bir hikâyeyi de taşır.